معماری دیجیتال

معماری دیجیتال

معماری دیجیتال

امروزه پیشرفتهای تکنولوژی ، طراحی و ساخت پروژه های معماری را دگرگون کرده و راه ها و فرصتهای جدیدی برای ساخت وتولید فرمهای بسیار پیچیده دراختیار گذاشته که اندکی پیشتر ساخت و  مونتاژ آنها بسیار سخت و گران بوده اند .

فرایندهای جدید طراحی رابطه تاریخی بین طراحی و ساخت معماری را به چالش می کشد، به این صورت که با به کارگیری تکنولوژی دیجیتال ارتباط مستقیم و بی واسطه ای بین طراحی و ساخت ایجاد شده ، که تا امروز بی سابقه بوده است .

معماری دیجیتال به عمد رویکردهای متنوعی داشته و هیچ جنبش خاص معماری را معرفی نمی کند .
با وجود این آنچه معماران ، طراحان و متفکران دیجیتال را گردهم می آورد ، تمرین استفاده از تکنولوژی دیجیتال ، برای پیوند طراحی و ساخت در پروژه های معماری است .با استفاده از ابزار دیجیتال ، هوشمندی طراح گسترش می یابد و به معماری به عنوان علمی که بایستی در مورد آن تحقیق تجربی صورت گیرد ، پرداخته می شود . این تحقیقات در زمینه های مختلفی از جمله هندسه توپولوژیک ، تنظیمات محاسباتی ، تولیدات روباتیک ، و تبدیل فضای سه بعدی به مجسمه حرکتی – مولدی و غیره در جریان است و با به کارگیری معانی جدید دیجیتال ، در شکل گیری ایده و ساخت طرح قدرت آن در تولید سطوح منحنی و پیچیده ، در حال عوض کردن معماری و کشاندن آن به راه ها و روشهای جدید است . از انواع این روشها می توان از معماری توپولوژیک ، فضاهای هندسی غیر اقلیدسی ، سیستمهای داینامیک و کنتیک و ژنتیک الگوریتم نام برد .

به دلیل بدیع بودن این رویکرد جدید ، بسیاری از موارد در سایه ای از ابهام فرو رفته ، اساسی ترین این موارد این است که این رویکرد تا چه اندازه قادر به تغییرروشهایی است که سالیان دراز برای انجام یک پروژه معماری به کار گرفته شده ، و اینکه در این فرآیند ، نقش معمار نسبت به گذشته چه تغییری می کند .

برای بسیاری از معماران که هندسه مطمئن اقلیدسی را سالها تمرین کرده اند ، ظهور معماری فرمهای منحنی مشکلات فراوانی ایجاد کرده ، ولی بدیهی است که این معماری جدید نرم ، به طور ذاتی نشأت گرفته از یک فرهنگ طراحی وسیع تر است .در دهه گذشته خطوط منحنی و گرد در همه جای زندگی ما حاضر بوده ، ولی شاید تا چندی پیش به دلیل نبود یک چارچوب تکنیکی قانع کننده ، منحنی ها به طور گسترده ای در فرهنگ معماری نادیده گرفته می شده اند .این امر در بین دیگر طراحان ، از جمله طراحان صنعتی نیز نمود داشته که دلیل آن می تواند مشکلات فنی باشد ، اما پس از به وجودآمدن یک نرم افزار سه بعدی برای حجم سازی دیجیتال ، ایجاد منحنی های نرم بسیار آسان و از آن به طور وسیعی در صنعت ، از محصولات مصرفی تا هواپیما استفاده شد . از نظر تاریخی صنعت ساختمان از آخرین حرفه هایی بود که خود را با تکنولوژی جدید تطبیق داد .با الهام از نوشته های متفکران از لایپنیتس تا دلوز تعدادی از معماران شروع به اکتشاف در قلمرو فضایی هندسه های غیر اقلیدسی کردند و برخی اساس تحقیقات فضای سه بعدی خود را بر مبنای توپولوژی قراردادند که شاخه ای از ریاضی ، در رابطه با ویژگیهای شکل هایی است که از طریق تغییر شکل به وجود می آیند ، نتیجه آن فرم های توپولوژیکال ، مانند توروس و کمی پیچیده تر از آن نوار موبیوس و کلین باتل است که وارد فرهنگ معماری شدند .

هدف نهایی در روند معماری دیجیتال ، ساختن یک مدل چهاربعدی ، شامل تمامی اطلاعات مورد نیاز برای طراحی ، تولید دیجیتالی ساخت و اطلاعات زمان بندی شده مورد لزوم برای مونتاژ آن است .این منبع اطلاعات پروژه معماران را قادر می کند نقش هماهنگ کننده اطلاعات را بین تمامی حرفه ها و صنایعی که در امر ساختمان سازی درگیر هستند برعهده می گیرد.

در این صورت معماران ، این شانس را دارند که نقش کلیدی در ساختن ساختمانها داشته باشند و شاید حتی قدرت زمان قرون وسطی را دوباره بازپس گیرند . با وجود این ، در چندین مدرسه معماری دنیا این شیوه در قالب تحقیق تجربی اعمال می شود و بسیاری از استودیوهای طراحی نیز به کار، تحقیق و ساخت در این زمینه مشغول اند.

منبع : معماری به سبک طرح ۵

درباره نویسنده

مطالب مرتبط:

ثبت دیدگاه