سازه های تنسگریتی tensegrity structures

سازه های تنسگریتی tensegrity structures

معرفی سازه
سازه کش بستی نوعی سازه فضاکار سه بعدی پایدار، متشکل از کابل ها و عناصر فشاری است که در آن کابل‌ها ممتد ولی عناصر فشاری غیر ممتد هستند و با یکدیگر اتصالی ندارند. این سیستم به وسیله مجسمه سازی به نام کنت اسنلسون در سال ۱۹۸۰ ابداع شد و باک مینستر فولر آن را توسعه داد و حق امتیاز آن را بدست آورد. پایداری اینگونه سازه ها در اثر نگه داری میله های فشاری بین یک سری کابل در جهات مختلف بدست می‌آید.
ساخت سازه های تنسگرینی مانند بافتن می باشد. همانگونه که تار و پود پارچه بهم بافته می شوند تا یک سازه منسجمی را به وجود بیاورند برای ساخت سازه های تنسگریتی لازم است تا اجزا به صورت تارو پود بهم بافته شوند. این نمونه سازه‌ها به دلیل هندسه پیچیده آن سعی بر ساده سازی آن شده است. بنابراین از مدول های دو ، سه ، چهار و غیره برای ساخت چنین سازه هایی استفاده می کنیم.
یکی از مدول پایه این نوع سازه ها که در بیشتر سازه های کش – بستی ساخته شده مدول سه وجهی آن است که از سه عضو فشاری و ۹ عضو کششی تشکیل شده است.

لازم به ذکر است که این نوع سازه کاربرد وسیعی از لحاظ معماری در دنیا پیدا کرده و در ایران به نقل از این مقاله فقط در المان ساخته شده در بام تهران به کار رفته است .

تنسگریتی (۱)

تنسگریتی (۲)

تنسگریتی (۳)

تنسگریتی (۴)

لازم به ذکر است که این نوع سازه کاربرد وسیعی از لحاظ معماری در دنیا پیدا کرده و در ایران به نقل از این مقاله فقط در المان ساخته شده در بام تهران به کار رفته است .

در حدود پنج دهه بیش، سازه های تنسگریتی به عنوان یکی از انواع سازه های فضاکار مطرح گردیدند.

درباره نویسنده

مطالب مرتبط:

ثبت دیدگاه